Antonow

Antonow An-225 Mrija

Antonow to popularna nazwa radzieckich i ukraińskich samolotów konstrukcji Olega Antonowa lub jego biura konstrukcyjnego. Przede wszystkim są to samoloty transportowe lub pasażerskie. Firma posiada wieloletnią tradycję i ugruntowaną pozycje na rynku. W ich flocie znajduje się największy samolot świata.

An-225 Mrija (Marzenie) to sześciosilnikowy samolot transportowy produkcji radzieckiej, pochodzący z biura konstrukcyjnego Antonowa. Zbudowano tylko 1 egzemplarz. Samolot zaprojektowano w celu przenoszenia orbitera Buran oraz części rakiety Energia, jednak z uwagi na zaniechanie programu Buran, nie używano go dłużej w tym celu. W chwili obecnej An-225 Mrija jest używany komercyjnie od 2001 przez ukraińskie linie Antonow Airlines do przenoszenia bardzo ciężkich ładunków. Mimo że jest to największy obecnie używany samolot, nie jest to największy pod względem wymiarów samolot w historii – którym był amerykański Hughes H-4 Spruce Goose (Świerkowa Gęś). H-4 miał większą rozpiętość skrzydeł, ale był zdecydowanie krótszy oraz miał mniejszą masę. H-4 wykonał tylko jeden lot i jako samolot okazał się całkowicie bezużyteczny.

An-225 Mrija powstała w oparciu o samolot An-124 Rusłan poprzez przedłużenie jego kadłuba o 14,9 m i przeprojektowanie części ogonowej. Podwójne usterzenie ogonowe miało umożliwić loty z Buranem przyczepionym do grzbietu (pojedynczy statecznik pionowy znajdowałby się w aerodynamicznym „cieniu” promu i nie spełniałby swego zadania). Również skrzydła pochodzą z Rusłana, jedynie w części środkowej wstawiono nowy szerszy centropłat z dwoma dalszymi, identycznymi jak u An-124 silnikami, zwiększając rozpiętość o 15,1 m. Prototyp wykonał swój pierwszy lot 21 grudnia 1988. 22 marca 1989 podczas trzygodzinnego lotu ustanowił 106 rekordów świata. 16 czerwca 2004 odbył lot z Pragi do Taszkentu z największym komercyjnym ładunkiem o imponującej masie 247 ton.

Mrija to samolot o konstrukcji metalowej, półskorupowej, wykonanej z duraluminium o hermetyzowanej kabinie dla 23 osobowej załogi. Ładownia mieści do 250 ton, a załadunek może odbywać się tylko przez wrota przednie po uniesieniu nosa kadłuba. Na grzbiecie znajdują się dwa wysięgniki i węzły do mocowania ładunku zewnętrznego, oryginalnie przewidziane do mocowania Burana. 32 kołowe podwozie samolotu chowane jest do kadłuba. Podwozie główne składa się z dwóch zespołów po siedem dwukołowych goleni po obu stronach kadłuba oraz podwozie przednie z dwóch dwukołowych goleni.

Zbudowano jeden kompletny latający egzemplarz. Drugi An-225 został częściowo zbudowany w późnych latach 80. w ramach Radzieckiego Programu Kosmicznego. Został wyposażony w tylny luk załadunkowy i przeprojektowany ogon z pojedynczym statecznikiem pionowym. Zmiany miały na celu lepsze przystosowanie samolotu do typowych zadań transportowych. W następstwie rozpadu Związku Radzieckiego w 1991 i przerwaniu Programu Buran, w 1994 nieukończony egzemplarz pozostawiono w magazynie; miał on niedokończone poszycie i szkielet. W 2006 podjęto decyzję o dokończeniu budowy, wykończenie poszycia miało nastąpić około 2008, potem się opóźniło. Do sierpnia 2009 prace nie zostały ukończone i dalsze działania w tym kierunku zostały wstrzymane. Według doniesień prasowych z maja 2011, dyrektor generalny Antonowa oszacował koszt ukończenia drugiego egzemplarza An-225 na przynajmniej 300 milionów USD. Gdyby firma dysponowała rzeczoną kwotą, samolot mógłby zostać przekazany operatorowi w ciągu 3 lat. Być może w przyszłości znajdzie się inwestor który byłby w stanie zrealizować ten projekt.

antonow

źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/An-225_Mrija

 

 
Comments

No comments yet.